میدانیم که سیاهچالهها پیش از این در دسته اجرامی بسیار ناشناخته و رازآمیز قرار داشتند.
تصوری که از این اجرام وجود دارد، اینگونه است که جسمی بسیار کوچک جرمی معادل جرم
چندین خورشید را در نقطهای فشرده کرده است. اما موضوع این خبر٬ کشف جرمی شگفت
انگیزتر از سیاهچالهها است. نظریه تکینگی بدون پوشش (naked singularity)، حاکی از آن
است که سیاهچاله آنقدر سریع به دور خود میگردد که در نهایت با فقدان افق رویداد مواجه
میشود. سياهچالهها زمانی شکل میگیرند که مادهی ستارهای بزرگ بر روی خود فرو بریزد، و
در این حین، فشار لازم به طرف خارج برای خنثی کردن نیروی گرانشی که به طرف داخل
وارد میشود، وجود نداشته باشد. از این رو فشار گرانش به سایر نیروهای داخلی غلبه میکند و
سیاهچاله تا بینهایت در خود فرو میریزد. در این صورت نیروی گرانشی به قدری زیاد میگردد
که حتی نور نیز نمیتواند از آن بگریزد. در نهایت سیاهچاله در پوششی تاریک از خودش
احاطه میشود که ما آن را افق رویداد مینامیم. اجرام و تابشها هنگام رد شدن از افق رویداد
ناگزیر به سمت سیاهچاله کشیده میشوند. به همین دلیل ما آن ها را نمیبینیم و سیاه مینامیم. تمام
سیاهچالههای کشف شده تاکنون ، دارای چرخش به دور خود بودهاند. گاهی آنقدر زیاد که به بیش
از ۱۰۰۰ دور در ثانیه میرسید. اما در این نظریه جدید، اگر شما سیاهچالهای را بیابید که
سرعت گردش به دور خودش بسیار زیاد باشد، در آن صورت مقدار حرکت زاویه ای
چرخشش، بر نیروی گرانش حاصل از جرمش غلبه میکند و می تواند افق رویداد را کاهش دهد
و یا از بین ببرد و سیاهچاله را بدون پوشش کند. اما سیاهچالهای با ۱۰ برابر جرم خورشید، به
سرعت چرخشی بیش از چند هزار دور بر ثانیه نیاز دارد.
مطابق با نتایج تحقیقات دانشگاههای «دوک» (Duke) و «کمبریج» (Cambridge)، جرمی با
چنین مشخصاتی را میتوان در لنزهای گرانشی کشف نمود. لنز گرانشی قسمتی از فضا است
که در آن جسمی با جرم زیاد مانند سیاهچاله وجود دارد و با توجه به نیروی گرانشی که دارد
مانند یک عدسی طبیعی عمل میکند، و نورهای رسیده از فواصل دور را خمیده و در نهایت
کانونی میکند. اگر نتایج این تحقیقات درست باشد، اخترشناسان میتوانند چنین اجرامی را که در
نظریه جدید پیش بینی شده ثبت و شناسایی کنند.
منابع: Wired Science و Universe Today
